Zwitserland

Over dwars door Zwitserland. We kwamen die eerste dag niet ver. Wat een moois was er te zien.

Alleen de reis was al prachtig.

We stopten regelmatig even om ervan te genieten. In Simplon even lekkere broodjes bij de bakker halen om ze vervolgens op een mooie plek hoog in het dorp op te peuzelen.

Aan de Simplonpas werd hard gewerkt. We moesten even wachten voor we erdoor konden ivm tijdelijk eenrichtingsverkeer. Terwijl ik bij de camper bleef met daarin een slapende Jona, gingen Jos, Boas en Fera lekker klimmen.

De kinderen deden dapper hun best en het uitzicht boven was erg de moeite waard. Boas was zo onder de indruk dat hij voorstelde om te gaan bidden, zodat ze God konden danken voor al dat moois wat Hij gemaakt heeft. En dat deden ze. Ik denk dat Charlotte Mason  gelijk had, met haar aandacht voor de schepping. Hoe kunnen we God beter leren kennen en genieten dan door zijn eigen werk?

Tegen het einde van de middag vonden we een camping. Het was niet meer dan een grasveld en we waren nog maar aan het begin van onze doorsteek door Zwitserland, bij Brig-Ried, maar er was hier zoveel moois te zien dat we geen haast hadden.

We gingen natuurlijk nog met een gondelbaan de bergen in.

Wauw, wat waren we daar hoog! En wat een ijskoud meertje, waarin Fera uitgleed. Gelukkig is ze wel een bikkel en was het tropisch warm, dus we gingen vrolijk door. Nóg hoger zouden we. Door de velden met de duizenden bloemen en vlinders, bladerbootjes laten varen in een bergstroompje, griezelen bij de steile helling. Awesome! Ik kan er geen beter woord voor bedenken.

En verder ging de tocht. Op naar Frankrijk!