Vive la France (3)

Toen werd het tijd om weer wat noordelijker te gaan. Bent u weleens in Champagnestad Épernay, of in het Nederlands Épernay geweest? Wij laatst nog. Bijzonder hoor, een hele stad met champagne onder de werkelijke stad. Niet dat we daar nu zoveel van hebben gezien, maar het idee was duidelijk. Een treintje voerde ons langs de mooie plekken.

We hebben ook nog gezwommen en lekker in een stadsparkje gespeeld.

Aan het einde van de dag besloten we aan de terugreis te beginnen. Nog een laatste blik op de wijndruiven van Épernay en we gingen.

We kwamen onderweg het Ardennerzwijn nog tegen. Hij schijnt Woinic te heten en de grootste in zijn soort te zijn.

Jos vond de motor een beetje raar klinken en we besloten vroeg in de avond een slaapplek te zoeken. Dat lukte en we maakten er nog even een gezellig avondje van. Spelen en zingen in de ondergaande zon. Alsof je aanvoelt wat voor dag er gaat komen.

De volgende ochtend deed de motor wel erg schokkerig en kwam er nogal wat rook uit de uitlaat. Daar durfden we geen 350 kilometer meer mee te rijden. In het dorpje waar we stonden gevraagd naar een garage, die aan de overkant bleek te zitten. Over Gods timing blijf ik me verwonderen. Daar waren ze wel bereid om even te kijken. Waarschijnlijk 1 van de 'injecteurs' die kapot was, maar de garage had geen Mitsubishi-onderdelen. Toen onze verzekering maar gebeld en toen begon het lange wachten van die dag. Wel fantastisch overigens, zo'n verzekering die voor je aan het uitzoeken en bellen gaat! Carburateur, bougie en trottoir, daar redden we ons nog wel mee, maar hoe zeg je bergingswagen in het Frans?

De kinderen vonden het wel stoer, in zo'n grote vrachtwagen. Die hebben de dag van hun leven gehad. In de vrachtwagen, met de taxi, in een hotel.... Inmiddels weer veilig thuis dankzij lieve vrienden, die direct aan het regelen en rijden gingen om ons thuis te krijgen. Zo leer je in de nood je vrienden kennen en dat was dan weer wel erg mooi!