Het vliegtuig staat al klaar. Wij moeten nog even door de bodyscan.
En als we dan eenmaal vliegen...
Dit is zo'n heerlijk moment: uit de airco van het vliegtuig het warme bad van de tropen in!
Wim de Busi Bakra (in gewoon Nederlands: de bosblanke) en zijn Anja komen ons met een heuse rimboewagen halen.
Jona krijgt een bak water tot zijn beschikking. Wát een hitte. Dat is wel weer even wennen.
Maar ach, ook wel weer relaxed zo in je blote bassie. Niet gek, hè, dat de Surinamers hem Bolli Bolli noemen. Wat een aandacht kreeg hij.
De achtertuin van Wim de Boswandelaar. Ruim 4 hectare. Niet slecht, toch? (Te koop, hoor. Mail maar als je zin hebt in een tropisch avontuur.)
Natuurlijk hebben we het kindertehuis weer bezocht. Wat fijn om te zien dat er een hoop positieve veranderingen zijn. Aangrijpend was het om te zien dat sommige kleutertjes en peutertjes van vijf jaar geleden daar nog steeds wonen nu ze (aankomende) tieners zijn. Nu je zelf een gezin hebt raakt het je zo dat ze zonder vader en moeder opgroeien en dat er bijna niemand echt in liefde naar hen omkijkt!
Deze deed dienst als bed, autostoel én rugdrager. Met veel dank aan familie van W.
Slechts een greep uit het assortiment uit de tropische tuin. Hier een kolibrietje dat de slaapkamer in was gevlogen en toen de weg kwijt was.
We hadden aardig wat regen, maar ach, douchen is kouder, dus wie maalt erom?
Tussen de tropische buien door lekker zwemmen in de Surinamerivier. Achter gaas, wel te verstaan, want een piranha wil je niet aan je teen.
We zijn nog een paar keer op stap geweest met wat kids. Naar de Paramaribo Zoo, schaafijsje, nagels lakken...
Ook waren we weer welkom bij dit mooie thuisonderwijsgezin.
Onze tweede week logeerden we op het terrein Lob Makandra (heb elkaar lief). HIER vind je hun website. Het is een actieve plek met een kerk, kinderdagverblijf, buurthuis, kinderwerk, gehandicaptenhuis, waar het doel is de buurt en de samenleving te bereiken met en door de liefde van God. Mooi initiatief.
Wat een totaal andere wereld.
En 2 december weer thuis. Veel om over na te denken. Maar weinig tijd. Het werk roept weer. En, o ja, Sinterklaas ook. Wat zullen we nu toch weer eens kopen?
Geen opmerkingen:
Een reactie posten