We reisden met de trein richting het oosten. Vaak nemen we wat spelletjes of wat te knutselen mee en natuurlijk een goede voorraad proviand. Het is leuk reizen zo. Je ontmoet allerlei mensen (die zich natuurlijk afvragen wat zulke grote kinders doordeweeks in de trein doen) en komt op allerlei stations. Met de vertraging viel het ons tot nu toe mee en dat overstappen met drie kids, daar wordt je ook wel handig in. Niet dat ik nu zo onervaren ben met het ov, want in de goeie oude tijd van de ov-jaarkaart reisde ik het liefst stad en land af, maar ja, dat waren weer andere tijden.
Ik moet zeggen dat ik nu vaak goedkoper uit ben dan wanneer ik met de auto zou gaan, zeker als er nog parkeerkosten zijn. Ik reis namelijk met zo'n Daluren-voordeelkaart, die 40% korting geeft buiten de spits, Boas en Fera hebben een gratis KidsVrij abonnement en Jona hoeft nog niets te hebben. Moet je nog wel even het systeem van OV-chipkaart doorgronden en, toegegeven, dat kost even tijd en inspanning. Bij opa en oma worden we altijd glad verwend. Stuk voor stuk. Oma moest aan het werk (ja, tegenwoordig zijn de rollen weleens omgekeerd) en opa ging met ons op pad. Eerst naar het Natuurdiorama, wat ik me nog wel van vroeger kan herinneren. Dat kastje met dat hermelijntje. Als je niets deed dan zag je zijn witte wintervacht, drukte je op de knop dan had hij ineens zijn bruine zomerjas aan.
Daarna trakteerde opa ons op pannenkoeken, soep en sla bij een restaurantje aan de overkant en gingen we nog even het bos is.
Thuisgekomen heerlijk gebadderd en toen naar bed. De volgende dag zijn we nog op bezoek geweest bij mijn jarige broertje. En ook daar viel genoeg te beleven.








O, ja, het hermelijntje!!!! Volgens mij heb ik dat gezien toen ik zelf een kleutertje was. Goeie ouwe tijd, ik was 'em allang weer vergeten. :-)
BeantwoordenVerwijderenGroetjes, Lydia