Boas heeft al aardig door hoe het er vroeger in Suriname aan toe ging. We lezen Panokko en zijn vrienden van Anne de Vries. Dat gaat over een indianenjongen die in het oerwoud op de grens van Suriname en Brazilië woont. Gaandeweg komt de geschiedenis aan bod, de komst van verschillende bevolkingsgroepen die het grote zoute water overstaken. Eerst de goudzoekers uit Europa, die, toen ze niet voldoende goud konden vinden, maar plantages aanlegden op de vruchtbare tropische grond. En aangezien de Indianen weigerden daar voor hen te werken, staken ze opnieuw het grote zoute water over om uit Afrika zwarte mensen te halen die als slaaf voor ze moesten werken. Dat heeft indruk gemaakt. Kan je zoiets dan zomaar doen?
Geen opmerkingen:
Een reactie posten