Eerst de regen en nu het warme weer zorgen voor een hoop groen in de moestuin! Een groot deel daarvan noemen we groente, dus dat is natuurlijk heel mooi. We hebben al verschillende keren snijsla gegeten en (ja, ja) gedronken.
Maar een ander deel noemt men onkruid. En dat moet er dan uit. En als ik daar dan weleens even mee bezig ben, dan kan ik soms zo lekker aan het mijmeren slaan. Wie een moestuin bezit, heeft geen therapeut nodig. Vaak als ik met onkruid bezig ben, denk ik aan het zaad wat ik nog wil zaaien, maar waar ik niet aan toe kom door het onkruid dat er altijd wel weer is. Elke dag weer dat onkruid, dweilen met de kraan open. En dan bedenk ik dat het in het gewone leven soms net zo is. Soms ben ik zo druk met maar puinruimen en met de waan van de dag meegaan, dat het investeren in het nieuwe leven, het zaaien, er zomaar bij in schiet. En dan te bedenken dat van datgene wat je zaait soms maar de helft opkomt. Werk aan de winkel! Ik ben zo blij met het tuintje. God maakt me enthousiast om te zaaien. Ja, het wieden hoort er ook bij, maar als het zaaien er niet van komt, dan komt het ook niet van oogsten. En zo maakt de grote Zaaier me weer enthousiast om te zaaien. In mijn tuintje, in het leven van mijn gezinsleden, in het leven van anderen.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten