Saskia en Jeroen

Saskia en Jeroen verveelden zich eens.
'Jongens, hang niet zo. Ga eens wat doen,' zei mama.
De tweeling ging naar buiten om te zien of daar iets te beleven viel. Bij het tuinhek bleven ze staan.
'Weet jij iets?' vroeg Saskia?
'Nee,' zei Jeroen.
Ze zuchtten er allebei van.
'Zullen we achter het gebouw gaan spelen?' vroeg Jeroen.
'Wat is daar nou aan?'
'Weet jij iets beters dan?'
'Goed dan,' zei Saskia, die moest toegeven dat ze niets leukers kon verzinnen.
Bij het gebouw woonde ook de buurvrouw. Langzaam liepen ze langs haar huis, tot Jeroen ineens bleef staan.
'Zie je dat, Sas?'
'Wat?'
Jeroen wees naar een potje verf dat buiten onder het afdak stond. 'Daar staat een potje verf. Zullen we gaan verven?'
'Dat mag vast niet,' zei Saskia.
'Tuurlijk wel, joh,' zei Jeroen. 'Als we de buurvrouw iets vragen zegt ze toch bijna altijd "ja"?'
'Dat is waar,' zei Saskia, nog wat aarzelend.
'Tuurlijk mag het,' zei Jeroen en hij sloeg zijn arm om Saskia's schouders.
Saskia liep maar met hem mee. Op hun tenen liepen ze naar het afdak toe en pakten het potje verf. Zo snel ze konden renden ze naar de voorkant van het gebouw.
'Het potje zit dicht,' zei Saskia.
'Daar weet ik wel wat op,' zei Jeroen. 'En we moeten ook nog een kwast hebben.'
Samen slopen ze naar de garage van papa. Jeroen pakte zijn eigen schroevendraaier en wipte behendig de deksel van het verfpotje. Uit een bekertje met een stinkende vloeistof pakte hij een kwast.
'Kom, we gaan terug naar het gebouw,' zei Jeroen.
Ze vonden een prachtig plekje.
'Ik ga mijn fiets verven,' zei Saskia.
'Goed,' zei Jeroen, 'dan verf ik na jou de regenpijp.'
Terwijl de regenpijp steeds witter werd door de verfkwast met zijdeglans, doopte Saskia haar hand in de verf en stempelde die tegen de bakstenen muur. Het zag er wel fris uit, zo'n donkere muur die witte accenten kreeg. En zo gingen ze nog even verder. Als echte professionals.

En hoe het verhaal afliep?

Toen terpentine niet voldoende bleek en alle kleren in de grijze container lagen, toen alle leugentjes ontmaskerd waren en de kosten werden berekend, toen de tranen op waren en we er wel om konden lachen, terwijl de laatste restjes verf nog in de haren zaten, belden we de gevelreiniging, die met haar graffitiafdeling en de meest geavanceerde mobiele straalservice de boel wel weer schoon kreeg.