woensdag 30 mei 2012

Moestuinupdate

Eerst de regen en nu het warme weer zorgen voor een hoop groen in de moestuin! Een groot deel daarvan noemen we groente, dus dat is natuurlijk heel mooi. We hebben al verschillende keren snijsla gegeten en (ja, ja)  gedronken.









Maar een ander deel noemt men onkruid. En dat moet er dan uit. En als ik daar dan weleens even mee bezig ben, dan kan ik soms zo lekker aan het mijmeren slaan. Wie een moestuin bezit, heeft geen therapeut nodig. Vaak als ik met onkruid bezig ben, denk ik aan het zaad wat ik nog wil zaaien, maar waar ik niet aan toe kom door het onkruid dat er altijd wel weer is. Elke dag weer dat onkruid, dweilen met de kraan open. En dan bedenk ik dat het in het gewone  leven soms net zo is. Soms ben ik zo druk met maar puinruimen en met de waan van de dag meegaan, dat het investeren in het nieuwe leven, het zaaien, er zomaar bij in schiet. En dan te bedenken dat van datgene wat je zaait soms maar de helft  opkomt. Werk aan de winkel! Ik ben zo blij met het tuintje. God maakt me enthousiast om te zaaien. Ja, het wieden hoort er ook bij, maar als het zaaien er niet van komt, dan komt het ook niet van oogsten. En zo maakt de grote Zaaier me weer enthousiast om te zaaien. In mijn tuintje, in het leven van mijn gezinsleden, in het leven van anderen.  

maandag 28 mei 2012

Zomer in de tuin

Brrr... de eerste dag is zo'n bad toch best nog koud. Maar ze laten zich natuurlijk niet kennen. Hup, erin en spetteren maar!
Papa had nog wel wat materiaal voor een geheime boomhut. Waarom hij geheim is, snap ik eigenlijk niet zo goed, want je zou denken dat er een heus vlaggenschip in de boom was gestrand, maar het is een feit dat hij zo heet.
Na het avondeten nog even weer het bad in. 
En iedere dag ook even polsen hoe het bad bij de buurtjes voelt, natuurlijk. Heerlijk, hoor! 

zondag 27 mei 2012

Spelletjesmiddag

Boas wilde graag eens iets voor kinderen organiseren. We kozen voor een spelletjesmiddag met de buurkinderen. Eerst schreef Boas een kaartje: Hoi! Wil jij vrijdag 3 uur op de spelletjesmiddag komen? Het lukt hem al aardig om zelf woorden te schrijven en met wat hulp waren we gauw klaar. Schrijven, check, Taal, check.

Er kwam nog wat meer bij kijken. We bedachten allemaal waterspelletjes en keken wat we daarvoor nodig hadden. Sommige dingen moesten we nog samen kopen. Toen alles klaargezet en gewacht op alle kinderen. Eindelijk gingen we dan beginnen! Ze hadden er de hele week naar uit gekeken.







Afsluiten met ijs en een watergevecht... We vonden het heel geslaagd en hebben genoten!

vrijdag 25 mei 2012

Poetsers

Vanaf onze ontbijttafel hadden we deze week een bijzonder uitzicht. Alsof er binnen enkele ogenblikken een openluchtbijeenkomst zou beginnen. Het bleek iets anders te zijn: de grote schoonmaak van het gebouw.

Boas en Fera wisten nu hoe snel ze van tafel moesten, gristen twee afwasborstels mee en gingen helpen. Vanuit het slaapkamerraam kon ik het allemaal een beetje volgen. Ik ben best wel een beetje trots op ze hoor, als ik ze dan eerst schuchter daar naartoe zie lopen en ze even later dapper zie vragen of ze mee mogen helpen. En vervolgens nog de flarden van gesprekken over thuisonderwijs enzo. Dat blijft immers bijzonder. Maar voor onze kinderen natuurlijk heel normaal, en zo praten ze er ook over.



dinsdag 22 mei 2012

Saskia en Jeroen

Saskia en Jeroen verveelden zich eens.
'Jongens, hang niet zo. Ga eens wat doen,' zei mama.
De tweeling ging naar buiten om te zien of daar iets te beleven viel. Bij het tuinhek bleven ze staan.
'Weet jij iets?' vroeg Saskia?
'Nee,' zei Jeroen.
Ze zuchtten er allebei van.
'Zullen we achter het gebouw gaan spelen?' vroeg Jeroen.
'Wat is daar nou aan?'
'Weet jij iets beters dan?'
'Goed dan,' zei Saskia, die moest toegeven dat ze niets leukers kon verzinnen.
Bij het gebouw woonde ook de buurvrouw. Langzaam liepen ze langs haar huis, tot Jeroen ineens bleef staan.
'Zie je dat, Sas?'
'Wat?'
Jeroen wees naar een potje verf dat buiten onder het afdak stond. 'Daar staat een potje verf. Zullen we gaan verven?'
'Dat mag vast niet,' zei Saskia.
'Tuurlijk wel, joh,' zei Jeroen. 'Als we de buurvrouw iets vragen zegt ze toch bijna altijd "ja"?'
'Dat is waar,' zei Saskia, nog wat aarzelend.
'Tuurlijk mag het,' zei Jeroen en hij sloeg zijn arm om Saskia's schouders.
Saskia liep maar met hem mee. Op hun tenen liepen ze naar het afdak toe en pakten het potje verf. Zo snel ze konden renden ze naar de voorkant van het gebouw.
'Het potje zit dicht,' zei Saskia.
'Daar weet ik wel wat op,' zei Jeroen. 'En we moeten ook nog een kwast hebben.'
Samen slopen ze naar de garage van papa. Jeroen pakte zijn eigen schroevendraaier en wipte behendig de deksel van het verfpotje. Uit een bekertje met een stinkende vloeistof pakte hij een kwast.
'Kom, we gaan terug naar het gebouw,' zei Jeroen.
Ze vonden een prachtig plekje.
'Ik ga mijn fiets verven,' zei Saskia.
'Goed,' zei Jeroen, 'dan verf ik na jou de regenpijp.'
Terwijl de regenpijp steeds witter werd door de verfkwast met zijdeglans, doopte Saskia haar hand in de verf en stempelde die tegen de bakstenen muur. Het zag er wel fris uit, zo'n donkere muur die witte accenten kreeg. En zo gingen ze nog even verder. Als echte professionals.

En hoe het verhaal afliep?
Toen terpentine niet voldoende bleek en alle kleren in de grijze container lagen, toen alle leugentjes ontmaskerd waren en de kosten werden berekend, toen de tranen op waren en we er wel om konden lachen, terwijl de laatste restjes verf nog in de haren zaten, belden we de gevelreiniging, die met haar graffitiafdeling en de meest geavanceerde mobiele straalservice de boel wel weer schoon kreeg.

zondag 20 mei 2012

Vakantiespeurtocht

Als de scholen vakantie houden, doen wij vaak wel een beetje mee. Zo'n vakantieweek betekent vaak veel speelafspraakjes met schoolgaande vriendjes en vriendinnetjes. En daar nemen we natuurlijk graag de tijd voor.
Een vriendinnetje had Boas en Fera uitgenodigd voor een heuse speurtocht. Ze had er echt een feestje van gemaakt! Een prachtige route, langs speelplekken en de ijswinkel, en thuis nog een grabbelton vol kadootjes. Heel erg geslaagd!

vrijdag 18 mei 2012

Lenny de Nanny

Als pap en mam een dagje uit zijn en de boel overlaten aan tante Lenny, gaat het leren en spelen gewoon lekker door. Heerlijk, zo'n lieve zus aan wie je je kinderen kan toevertrouwen! Zelfs Jona vroeg deze week al: Nenna?


dinsdag 1 mei 2012

Koninginnedag

We hebben een leuke koninginnedag gehad. Eerst zijn we traditiegetrouw naar de kinderoptocht in ons dorp geweest. En het leuke aan een dorp is dat je vaak wel wat vrienden tegenkomt. Gezellig dus.

Thuis hebben we een lekkere oranjetompouche gemaakt en heerlijk in de tuin opgegeten. Toen was het wel tijd voor weer wat beweging en zijn we een dorpje verder naar de rommelmarkt geweest. Ook daar kwamen we weer vrienden tegen en daarnaast zijn de kinderen met wat meer spulletjes dan ze al rijk zijn thuis gekomen. We hadden Boas en Fera allebei wat kleingeld gegeven waar ze zelf wat voor mochten kopen. Grappig om het verschil tussen die twee te zien. Het zal ook met de leeftijd te maken hebben, maar het is toch ook wel wat karakter. Boas is nogal berekenend, weet precies wat hij leuk vindt. Fera vindt alles leuk wat roze is, maar wandelt ook gerust verder als je vraagt of het wel echt iets is waar ze wat mee gaat doen. En toen Boas 10 cent nodig had voor een autootje, zei Fera spontaan: Ik heb nog wel 10 cent hoor, alsjeblieft! Ook met het afdingen bleef ze spontaan. Ha ha, had ik net een mooi shirtje voor 1,50 ipv 2,00 euro, zegt ze: Ik heb ook wel 2 euro, hoor! Waarde van geld zegt ze nog niet zoveel. Ze gaan gewoon door tot het op is. Maar dat Boas nu ineens wel heel veel meer Hot Wheels kon kopen dan bij de speelgoedwinkel, dat was wel vrij duidelijk. Leuk hoor, levende wiskunde.
's Avonds zijn Boas en Fera nog naar de 'grote' optocht geweest, wat ze ook heel gaaf vonden. Boas' angst voor luide muziekkorpsen is minder aan het worden. Waar hij vroeger geen optocht wilde zien die in potentie muziek had, doet hij nu gewoon een paar stappen terug als het hem te lawaaierig wordt en komt hij er gauw weer bij staan als de volgende wagen passeert.