zondag 27 januari 2013

Mijn uitzicht

Meermaals op een dag en in een nacht is mijn uitzicht zoals op de foto. Een heerlijk tevreden meisje is ze, onze Noèl. "Is ze makkelijk?" wordt me weleens gevraagd.
Tja, volgens de toeschouwer zal dat vast zo zijn. Huilen doet ze niet en slapen heel aardig. Toch vond ik de afgelopen weken wel pittig. Na de zeer voorspoedige geboorte was ik al weer snel op de been en toen Jos na twee weken weer aan de gang ging, vond ik dat ik dat dan ook wel weer kon. Maar dat viel tegen! Lichamelijk, maar misschien nog wel meer emotioneel. Het gevoel dat alles nog te veel is en geen mogelijkheid zien om alles weer op orde te krijgen. Snel prikkelbaar en moe. De adrenaline en de kick die na de bevalling nog even doorwerkte, raakt uitgewerkt. Het gewone leven moet weer worden opgepakt, maar dat gewone leven is niet zo gewoon meer. Je moet immers wennen aan het nieuwe gezinslid en een nieuw ritme vinden, waarin al het oude plus al het nieuwe (tig voedingen en luiertjes en wasjes en knuffeltjes) een plekje krijgt. Inmiddels gaat het hier weer aardig goed. Ik ben heel blij met die lieve vrienden die voor ons kookten, anderen waar de kinderen mochten spelen en een vriendin die een ochtend kwam poetsen. En dan nog de vriendinnen waar je 'gewoon' lief en leed mee deelt en die er altijd zijn voor een (soms digitaal) babbeltje. Jullie zijn kanjers en een zegen!

Geen opmerkingen:

Een reactie posten