Geboortebericht

In de afgelopen periode heb ik het meerdere keren uitgeleend en aanbevolen, het boekje Supernatural Childbirth. 

Door de wereld om ons heen wordt een zwangerschap nogal eens beschouwd als een ellendige periode. Negen maanden ziek, zwak en misselijk, met als toppunt die enorme berg van een bevalling die moet worden beklommen. Behoorlijk rampzalig allemaal. Dat het ook anders kan probeert Jackie Mize in dit boekje te laten zien. Als je God kent, kan je anders in het leven staan. In je huwelijk, in je financiën, in je gezondheid en dus ook in het verwachten en ter wereld brengen van je kinderen. 

Dit boekje heeft me geholpen me op God te richten. Híj is de bron van het leven, Híj heeft het beste met mij voor. En nee, ik leef nog niet in een volmaakte wereld en dingen lopen soms anders dan ik had gehoopt. Maar  hoe dan ook, Híj is daarbij. Híj heeft de regie, beschermt mij, heeft mij dit bijzondere lichaam gegeven en geeft mij kracht. Door de vele teksten, beloftes en getuigenissen werd mijn aandacht op God gericht. En hoe meer aandacht voor God, hoe minder ruimte voor angst, spanning en pijn. Geweldig!
Het boekje heeft ook aandacht voor ongewenst kinderloze echtparen en voor miskramen. Elke keer wordt er weer gekeken: Wat zegt God? Wat is zijn wil? Wat geloof ik? 

Eerlijk is eerlijk, het is wel een boekje vol 'success stories' en je zou de indruk kunnen krijgen dat een bevalling een eitje is als je maar genoeg gelooft en bidt. Maar als je daar een beetje doorheen kan prikken, kan het je geweldig helpen om je te richten op de Bedenker van al dit gaafs.
Boekje verkrijgbaar via The Bookdepository (goedkoopst) of via Bol.com (voor als je geen creditcard hebt). 

Voor mij is bevallen al weer 16 maanden geleden. Toen de verloskundige me naderhand complimenteerde met de woorden "Je bent een natuurtalent!", kon ik met recht zeggen: "Dit was bovennatuurlijk!". Het was mijn moeilijkste bevalling, omdat Jona een sterrenkijkertje was, maar het was een voortreffelijke, rustige badbevalling, zonder enige complicaties of beschadigingen! Heel bijzonder. 

Naast het bovennatuurlijke ben ik een enorme voorstander van de 'natuurlijke geboorte'. Een zwangere en een baby die niet als patiënten worden behandeld, een geboorte die niet als een medisch geval wordt beschouwd. Het prachtige vrouwenlichaam laten doen waarvoor het is gemaakt, waartoe het in staat is. Een baby laten zijn waar hij/zij hoort: dicht bij mama. Hands off. En gelukkig zijn er verloskundigen die er ook zo over denken. Sommigen bloggen er zelfs over. Kijk maar eens op het blog van deze bijzondere verloskundige vroedvrouw. Ik vind het een verademing. 

Loving the little years

Tropenjaren.

Spuitluiers, ruzies, snotneuzen, wasladingen, krampjes, concurrentie, spruw, overal rommel, slaapgebrek, ongelukjes, moddersporen, graaihandjes, stampvoeten .... Een leven met jonge kinderen kan nogal hectisch zijn.

Maar dat je ondanks de drukte volop van die periode kan genieten, dat is zeker! Dat vindt ook Rachel Jankovic, die haar boekje de titel 'Loving the little years' gaf. Een boekje over tropenjaren. En over genieten.  Vol herkenbare situaties, inzicht en tips voor christelijke moeders. Een kadootje van een lieve vriendin en to-collega en een schot in de roos.

Het boekje bestaat uit een flink aantal columnachtige hoofdstukjes die je makkelijk los van elkaar kunt lezen.  Ideaal voor als je weinig aan lezen toe komt ;-). Ik vind het een luchtig boekje wat makkelijk wegleest, maar wat zeker niet oppervlakkig is. Het blijft niet bij het herkennen van voorvallen, maar de schrijfster brengt je elke keer weer een niveautje dieper: wat zit er eigenlijk achter dit gedrag/deze gebeurtenis en hoe kan je hier mee omgaan? (Alweer) geen gids om de volmaakte christelijke moeder en huisvrouw te worden en (alweer) geen handboek voor het grootbrengen van volmaakt gehoorzaam nageslacht, maar een boekje uit en over de praktijk, met het oog gericht op onze Werkgever.

Vriendjes

Vriendjes, dat zijn ze echt. Elkaars beste vriendjes.

Dat is niet altijd zo geweest, hoor! Ook ik heb Siblings Without Rivalry gelezen en me wanhopig afgevraagd of we hier écht wel goed aan deden. Twee van die ruziemakers de hele dag bij elkaar. En nog steeds is er competitie. Maar o, wat ben ik blij dat ze de kans hebben gekregen om het te leren. Dat Boas niet al ruim een jaar op school zit en zijn eigen weg kan gaan, zonder daarbij rekening te hoeven houden met Fera. Maar nog méér dat ze de gelegenheid hebben om te zien hoe leuk de ander is. Hoe onmisbaar (dat merken we bij logeerpartijtjes) en hoe kostbaar. Wat kun je thuis toch een hoop leren!

The baby is the lesson

Our littlest little one is so cute. He's growing so fast and becomes still sweeter every day. We are getting used to our life together with Jona. My energy is sort of back (those nights..) and life has become sort of 'normal' again. That feels good. At home we do our daily things and also going out with three kids is no problem. Today I went shopping with my 3 kids! We went to several shops and bought 2 nice pairs of shoes. Man, am I proud of my sweeties! They are doing so well together. Although sometimes it can be hard to accept that the baby needs a lot of attention from mum, they do fine!! Boas and Fera are very fond of their little brother. And I feel blessed! So blessed with such a dear husband and three lovely children.

And the times that I feel that I don't do enough (quite often.. but it's such a lie!), I read this article: The baby ís the lesson.   Encouraging!

Bringing up kids

A while ago I bought these two books:

&

I found this very useful books, with a lot of information in it. Basically, it's about communicating with your children in a way that encourages them to become obedient, responsible, cooperating and kind to siblings.

To help me remind the different areas to pay attention to, I copied the reminders of the book and hung them in a place I often visit.

How to make siblings best friends?

Boas en Fera discovered a new game: playing restaurant. This started after we went to a pancake restaurant. So another good reason to go out for dinner more often :-)

And this is something we looooove to see as well! (They also do this in church. Isn't it cute?)

 And here follows another picture of something they can do together very pleasantly.

And if we're lucky, they even teach good things to each other ...

Conclusion:
We are very happy with this brother and sister. We love to see them develop their close relationship. But this doesn't happen without a struggle! And that can be hard. For us as their parents, but also for them as siblings. Another homeschooling mom recommended the book: Siblings without rivalry by Adele Faber and Elaine Mazlish. This book is a sequel to How to talk so kids will listen and listen so kids will talk, so I ordered these books and hope they will help me to cope with my kids' feelings and those of myself. Hopefully we can guide them into a best-friends-relationship! (Oh, and that's why I also ordered Making brothers and sisters best friends; how to fight the good fight at home! ;-) Let's say, for the christian perspective ...)

(By the way, if you prefer to buy new books, the links connect you with www.bookdepository.co.uk , which is an attractive choice because they don't charge you delivery costs. If you don't mind second hand books, you could easily buy them at www.abebooks.co.uk, where some books are that cheap that you basically pay only the delivery costs.)

Obedience

More and more, I discover that you learn at best when there is full attention and complete obedience. Seems logical, but is not always easy. Because obedience requires from us consistent behaviour and sometimes I just don't want to be consistent and consistent and consistent... Sometimes I just want to do my own thing, without being distracted by behaviour that I need to correct immediately... 

What inspired me the last time:

Raising Godly Tomatoes; Loving Parenting With Only Occasional Trips to the Woodshed written by L. Elizabeth Krueger. (see: www.raisinggodlytomatoes.com, with lots of other useful upbringing articles).

Charlotte Mason, about whom I probably will tell more later, has written a lot about raising and educating children. She includes obedience in education. Literally she says 'Education is a discipline - that is, the discipline of the good habits in which the child is trained. Education is a life, nourished upon ideas; and education is an atmosphere - that is, the child breathes the atmosphere emanating from his parent; that of the ideas which rule their own lives'. (see: www.simplycharlottemason.com, where you can buy books or download (some free) e-books that are based on her ideas.

'How to talk so kids will listen and listen so kids will talk' and 'Siblings without rivalry' written by Adele Faber and Elaine Mazlish. These are books that focus on how to communicate with your kids. They aim to bring about more cooperation from children than all the yelling and pleading in the world.

And the website http://aolff.org/sermons/kindness-vs-obedience , which focusses on godly behaviour and obedience through a living and godly example of the parents.