Schatten

Soms zijn er van die schatten.
Je ontmoet of je krijgt ze.
Of zelfs allebei.

Veelbelovend, een meisje dat je een jaar na de co-op nog steeds kent, al ben je wel vijf jaar jonger dan zij. En dat ze dan ook nog weet waar je van houdt. En dat ze dan ook nog haar uiterste best heeft gedaan om speciaal voor jou een boek te schrijven en te illustreren.

Echt veelbelovend!

De dagelijkse praktijk

Terwijl er in Den Haag werd gedebatteerd over thuisonderwijs, hielden wij ons bezig met de dagelijkse praktijk. En die bestond die dag uit een bezoek aan het Spoorwegmuseum in Utrecht. Het was weer Winterstation, dus de schaatsen konden weer uit het vet. Er waren maar liefst 15 thuisonderwijsgezinnen aanwezig! Kun je nagaan met hoeveel kinderen we waren.

Op het weblog van deze collegathuisonderwijzer vind je een bericht waarin je kunt doorklikken naar meer informatie over het voorstel van minister van Bijsterveldt en wat reacties in de media.

In de pottenbakkerij

Onze oma heeft iets leuks: een echte pottenbakkerij in Nijkerk. Daar draait en vormt ze de mooiste dingen. En die mooie dingen kan je dan weer kopen in Ietsie Anders, het winkeltje. Wij komen er heel graag even rondneuzen, of, zoals pas, om te werken. Dat kun je hieronder wel zien. Kom gerust zelf ook eens kijken. Op de website www.indepottenbakkerij.nl vind je het adres, kun je vast wat werk zien en lees je wat er allemaal wel niet mogelijk is: workshops, cursussen, kinderfeestjes, bestellingen op maat, teveel om op te noemen. Onze middag staat er ook op: KIJK MAAR! Gewoon even rondneuzen dus.

Suriname

18 november was het zover: op een bijzondere manier kregen Jos en ik de gelegenheid om met Jona naar Suriname te gaan. Vijf jaar geleden vertrokken we daar vandaan, na er een jaar in een kindertehuis te hebben gewerkt. Het is Boas' geboorteland. Al met al erg speciaal om weer even terug te kunnen.

Het vliegtuig staat al klaar. Wij moeten nog even door de bodyscan.


En als we dan eenmaal vliegen...


Dit is zo'n heerlijk moment: uit de airco van het vliegtuig het warme bad van de tropen in!


Wim de Busi Bakra (in gewoon Nederlands: de bosblanke) en zijn Anja komen ons met een heuse rimboewagen halen.


Jona krijgt een bak water tot zijn beschikking. Wát een hitte. Dat is wel weer even wennen.


Maar ach, ook wel weer relaxed zo in je blote bassie. Niet gek, hè, dat de Surinamers hem Bolli Bolli noemen. Wat een aandacht kreeg hij.


De achtertuin van Wim de Boswandelaar. Ruim 4 hectare. Niet slecht, toch? (Te koop, hoor. Mail maar als je zin hebt in een tropisch avontuur.)


Natuurlijk hebben we het kindertehuis weer bezocht. Wat fijn om te zien dat er een hoop positieve veranderingen zijn. Aangrijpend was het om te zien dat sommige kleutertjes en peutertjes van vijf jaar geleden daar nog steeds wonen nu ze (aankomende) tieners zijn. Nu je zelf een gezin hebt raakt het je zo dat ze zonder vader en moeder opgroeien en dat er bijna niemand echt in liefde naar hen omkijkt!





Deze deed dienst als bed, autostoel én rugdrager. Met veel dank aan familie van W.


Slechts een greep uit het assortiment uit de tropische tuin. Hier een kolibrietje dat de slaapkamer in was gevlogen en toen de weg kwijt was.


We hadden aardig wat regen, maar ach, douchen is kouder, dus wie maalt erom?


Tussen de tropische buien door lekker zwemmen in de Surinamerivier. Achter gaas, wel te verstaan, want een piranha wil je niet aan je teen.


We zijn nog een paar keer op stap geweest met wat kids. Naar de Paramaribo Zoo, schaafijsje, nagels lakken...






Ook waren we weer welkom bij dit mooie thuisonderwijsgezin.


Onze tweede week logeerden we op het terrein Lob Makandra (heb elkaar lief). HIER vind je hun website. Het is een actieve plek met een kerk, kinderdagverblijf, buurthuis, kinderwerk, gehandicaptenhuis, waar het doel is de buurt en de samenleving te bereiken met en door de liefde van God. Mooi initiatief.




Wat een totaal andere wereld.

En 2 december weer thuis. Veel om over na te denken. Maar weinig tijd. Het werk roept weer. En, o ja, Sinterklaas ook. Wat zullen we nu toch weer eens kopen?

Museumpark Harskamp

We begonnen de dag met een vliegend tapijtje. Er gymt een heuse gymjuf met ons mee en dat is me toch leuk!




's Middags gingen we naar Museumpark Harskamp, een park met verschillende gebouwtjes met militaire tentoonstellingen. Er waren verschillende veterane vrijwilligers aanwezig, die enthousiast vanalles voor de kinderen uit de kast trokken.

I Amsterdam

Voor een prachtige reis, waarover later meer, hadden we een toeristenvisum nodig. We maakten er een lekker dagje uit van. Gewapend met onze paspoorten, ovchipkaarten en museumjaarkaarten op pad naar Amsterdam. Zo maak je nog eens wat mee. Een aanrader overigens om bij een van de P+R plekken buiten het centrum te parkeren. Je bent dan 6 of 8 euro kwijt en krijgt dan maximaal 5 ov-chipkaarten voor een retourtje centrum. Naast het Consulaat van de Republiek Suriname brachten we een bezoekje aan HET RIJKS, waar ze een leuke familiespeurtocht hebben, en wandelden we langs de grachten.

Het goede

En toen Fera pas boos was, besloot Boas om haar een koekje te brengen, zodat het kwade weer overwonnen kon worden door iets goeds.