Country Club en Candle in the Window

Hoera, het is een feit, onze Country Club bestaat een half jaar!
Ha, de titel bedenk ik nu even ter plekke, maar de rest is gewoon waar. Sinds begin dit jaar hebben we samen met een ander to-gezin ongeveer elke maand een ander land/werelddeel behandeld. We komen dan wekelijks bij elkaar en doen allerlei leuke dingen met de atlas, filmpjes, knutselen, muziek, culinair enzovoorts. En waar mogelijk proberen we er mensen bij te betrekken die uit het betreffende land komen of die er zijn geweest.

We zijn begonnen met India en inmiddels zijn we ook in Australië, Zuid-Amerika (Bolivia, Brazilië, Argentinië, Suriname) en Japan geweest.
Japan, dat zat zo..
We zijn sinds een tijdje lid van het Candle in the Window netwerk. In maart kwam er voor het eerst een gezin bij ons logeren, dit Amerikaans/Japanse gezin dat in Japan woont.

Geweldig! Wat inspirerend om mensen uit een andere cultuur over de vloer te hebben en heel eventjes samen een leven te delen. Ook de kinderen vonden het erg leuk. Het dorp laten zien, Engels praten, ze hebben weer een hoop opgestoken. Inmiddels zijn we zelf via Candle te gast geweest in Duitsland, wat ook heel gaaf was, en hebben we ook een gast uit Canada gehad. Ook in de zomer verwachten we nog twee een keer gezin. We vinden het erg bijzonder om te zien wat een open huis kan doen en waar de lijntjes weer allemaal heen worden getrokken! Wat ons betreft een aanrader.
En wat het thuisonderwijs betreft: levendiger kan aardrijkskunde en geschiedenis volgens mij niet zijn :-)

Hoera, een meisje!

 joepie, ik kan schommelen! 

 genieten met je broers

 bloemetjesjurkjes

 lekker uitwaaien bij zonsondergang

 kneuteren in Bella's boomhut

 leuk om jou zo vrij 'Engels' te horen kletsen (Hollands met een Engels accent)

 vriendjes met Isabella

 lekker warm

 oeps!

maar voor de mannen doen wij niet onder! 

wat een heerlijkheid, zo'n superdochter!

Broer is stoer

laat mij maar even

 loopfietsen is coool

 de allergrootste hobby: voetbal

 de diepte in en toen nog ik weet niet hoeveel trappen lager de grot in

 't zou zo een surfer kunnen zijn (surfers bus hebben we al, kwamen we achter)

 een, twee, drie...

 wow, die is vet groot!

 als papa dit durft wil ik het ook

 soms nog wat verlegen

 de hoogte in

en soms van alles ondersteboven

wat een grote zoon hebben wij!

Jona's grote reis

's nachts op pad en dan wakker worden in een vreemd land

dat heet ook wel: vakantie

mooie plekjes zoeken

waar je goeie stenen kan vinden om in het water te gooien

"IKKE!", op de vraag wie er een croissantje wil,

evenals op de vraag wie er een pak slaag wil, 

tot groot vermaak van broer en zus

als de pap op is even op de iPad

en 's nachts weer verder bijtrekken

een boekje lezen in het Franse zonnetje

eten als een vorst

rollebollen aan de Costa Brava

je riant rond laten rijden

"SPLINGEN?!"

alles doen wat zij doen, 

doen zij iets wat jou niet zint dan zeg je:

"HÉ, DOE NÍE, JOH!"

ik geloof dat jij wel genoten hebt

en wij van jou

Trans World Radio

We zijn op bezoek geweest bij Trans World Radio in Barneveld. Thuis hadden we ons wat voorbereid en wat gepraat en gelezen, onder andere met behulp van de speciale kinderkrant.

Wist je dat er veel kinderen zijn die nog nooit van Jezus hebben gehoord? In sommige landen mag je daar ook helemaal niet over praten. Maar de radio komt overal. In slaapkamers, in auto's, op de meest afgelegen plekken.

En als er geen electriciteit is of geen geld voor batterijen? Dan heb je een opwindbare radio nodig.

 Boas vroeg in welke taal er nog geen bijbelverhalen waren. "Dan kunnen wij dat wel gaan doen, hè?" Er zijn  nog wel 600 talen te gaan!

Wil je ook op bezoek bij Trans World Radio? Dat kan. Hier lees je meer. 

We sloten af met een etentje. Een afscheidsetentje nog wel, want dit mooie gezin gaat ons voor een tijdje verlaten. We zullen ze missen! 

Suriname

18 november was het zover: op een bijzondere manier kregen Jos en ik de gelegenheid om met Jona naar Suriname te gaan. Vijf jaar geleden vertrokken we daar vandaan, na er een jaar in een kindertehuis te hebben gewerkt. Het is Boas' geboorteland. Al met al erg speciaal om weer even terug te kunnen.

Het vliegtuig staat al klaar. Wij moeten nog even door de bodyscan.


En als we dan eenmaal vliegen...


Dit is zo'n heerlijk moment: uit de airco van het vliegtuig het warme bad van de tropen in!


Wim de Busi Bakra (in gewoon Nederlands: de bosblanke) en zijn Anja komen ons met een heuse rimboewagen halen.


Jona krijgt een bak water tot zijn beschikking. Wát een hitte. Dat is wel weer even wennen.


Maar ach, ook wel weer relaxed zo in je blote bassie. Niet gek, hè, dat de Surinamers hem Bolli Bolli noemen. Wat een aandacht kreeg hij.


De achtertuin van Wim de Boswandelaar. Ruim 4 hectare. Niet slecht, toch? (Te koop, hoor. Mail maar als je zin hebt in een tropisch avontuur.)


Natuurlijk hebben we het kindertehuis weer bezocht. Wat fijn om te zien dat er een hoop positieve veranderingen zijn. Aangrijpend was het om te zien dat sommige kleutertjes en peutertjes van vijf jaar geleden daar nog steeds wonen nu ze (aankomende) tieners zijn. Nu je zelf een gezin hebt raakt het je zo dat ze zonder vader en moeder opgroeien en dat er bijna niemand echt in liefde naar hen omkijkt!





Deze deed dienst als bed, autostoel én rugdrager. Met veel dank aan familie van W.


Slechts een greep uit het assortiment uit de tropische tuin. Hier een kolibrietje dat de slaapkamer in was gevlogen en toen de weg kwijt was.


We hadden aardig wat regen, maar ach, douchen is kouder, dus wie maalt erom?


Tussen de tropische buien door lekker zwemmen in de Surinamerivier. Achter gaas, wel te verstaan, want een piranha wil je niet aan je teen.


We zijn nog een paar keer op stap geweest met wat kids. Naar de Paramaribo Zoo, schaafijsje, nagels lakken...






Ook waren we weer welkom bij dit mooie thuisonderwijsgezin.


Onze tweede week logeerden we op het terrein Lob Makandra (heb elkaar lief). HIER vind je hun website. Het is een actieve plek met een kerk, kinderdagverblijf, buurthuis, kinderwerk, gehandicaptenhuis, waar het doel is de buurt en de samenleving te bereiken met en door de liefde van God. Mooi initiatief.




Wat een totaal andere wereld.

En 2 december weer thuis. Veel om over na te denken. Maar weinig tijd. Het werk roept weer. En, o ja, Sinterklaas ook. Wat zullen we nu toch weer eens kopen?