Country Club en Candle in the Window

Hoera, het is een feit, onze Country Club bestaat een half jaar!
Ha, de titel bedenk ik nu even ter plekke, maar de rest is gewoon waar. Sinds begin dit jaar hebben we samen met een ander to-gezin ongeveer elke maand een ander land/werelddeel behandeld. We komen dan wekelijks bij elkaar en doen allerlei leuke dingen met de atlas, filmpjes, knutselen, muziek, culinair enzovoorts. En waar mogelijk proberen we er mensen bij te betrekken die uit het betreffende land komen of die er zijn geweest.

We zijn begonnen met India en inmiddels zijn we ook in Australië, Zuid-Amerika (Bolivia, Brazilië, Argentinië, Suriname) en Japan geweest.
Japan, dat zat zo..
We zijn sinds een tijdje lid van het Candle in the Window netwerk. In maart kwam er voor het eerst een gezin bij ons logeren, dit Amerikaans/Japanse gezin dat in Japan woont.

Geweldig! Wat inspirerend om mensen uit een andere cultuur over de vloer te hebben en heel eventjes samen een leven te delen. Ook de kinderen vonden het erg leuk. Het dorp laten zien, Engels praten, ze hebben weer een hoop opgestoken. Inmiddels zijn we zelf via Candle te gast geweest in Duitsland, wat ook heel gaaf was, en hebben we ook een gast uit Canada gehad. Ook in de zomer verwachten we nog twee een keer gezin. We vinden het erg bijzonder om te zien wat een open huis kan doen en waar de lijntjes weer allemaal heen worden getrokken! Wat ons betreft een aanrader.
En wat het thuisonderwijs betreft: levendiger kan aardrijkskunde en geschiedenis volgens mij niet zijn :-)

De wereld

Onze nieuwste aanwinst is een prachtige magnetische puzzelwereldkaart. Vrijwel elk land heeft een eigen puzzelstukje met daarop de naam en een kenmerkend tekeningetje, soms ook nog de hoofdstad erbij vermeld. Het is de bedoeling om spelenderwijs de wereld te gaan verkennen.

Vanmorgen bij ons ontbijt vonden we een een stickertje dat ons wel nieuwsgierig maakte:

We gingen naar de website van Dole, voerden de code in en ontdekten waar onze bananen vandaan komen en hoe het er op een bananenplantage zo aan toe gaat.

 En toen kwam de kaart dus leuk van pas.

Gekocht bij: Stanley & Livingstone, een veel te leuke wereldkaartenwinkel!

Muurtjes

Vandaag een blogje over de muren van ons huis. De Aap-Noot-Mies-puzzel heeft plaatsgemaakt voor een poster van Nederland en een geschiedenis tijdslijn. Zelfs voor de kleinsten onder ons interessant.

De posters komen uit deze boeken:

  

Dit leek ze ook wel wat: samen met ons buurmeisje de muur versieren. Zelf was ik er wat minder blij mee toen ik erachter kwam dat klei (en dan vooral die uit de goedkope winkel) enorrum plakt. We hadden zeg maar een gestippelde muur toen de kleibonken er weer af waren. Een foto zou te droevig zijn.

Suriname leesvoer

Suriname lijkt wel een oneindig project. Maar het is goed! Beetje bij beetje raken we wat eigen met dat mooie land, waar we al zo'n tijd of zelfs nog nooit zijn geweest. We lezen wat af.

Ook vonden we nog:
Suriname...gezien door kinderogen; Marie Wijk. Een boek dat vol staat met tekeningen van Surinaamse kinderen en een heleboel verhalen over het land, de stad, de geschiedenis, de bevolking.
Op bezoek in Suriname; Karen Bos. Dit boek is onderdeel van de serie: Op bezoek in ... Latijns Amerika, een informatieve serie kinderboeken over Zuid-Amerikaanse landen. De hele serie heet Wereldreeks voor kinderen. Mooie foto's en toegankelijke info.

Naast de twee dvd's die we bij de bieb vonden, kwamen we op internet dit nog tegen:

http://www.schooltv.nl/beeldbank/clip/20080606_flipkoken01
http://www.schooltv.nl/beeldbank/clip/20080717_suriname01
http://player.omroep.nl/?aflID=2117572
http://www.schooltv.nl/beeldbank/clip/20100224_beagle09
http://www.schooltv.nl/beeldbank/clip/20080717_suriname02
http://www.youtube.com/watch?v=qh0PnkdYrb0
http://webserv.nhl.nl/~ribot/ned/inleidng.htm

En kijk vooral ook de serie De avonturen van Buck en Tommy in Suriname.

Slaaf

Bij het opruimen van zijn beestenbende verzuchtte Boas vandaag ineens: ik wou dat we een slaaf hadden.....

Boas heeft al aardig door hoe het er vroeger in Suriname aan toe ging. We lezen Panokko en zijn vrienden van Anne de Vries. Dat gaat over een indianenjongen die in het oerwoud op de grens van Suriname en Brazilië woont. Gaandeweg komt de geschiedenis aan bod, de komst van verschillende bevolkingsgroepen die het grote zoute water overstaken. Eerst de goudzoekers uit Europa, die, toen ze niet voldoende goud konden vinden, maar plantages aanlegden op de vruchtbare tropische grond. En aangezien de Indianen weigerden daar voor hen te werken, staken ze opnieuw het grote zoute water over om uit Afrika zwarte mensen te halen die als slaaf voor ze moesten werken. Dat heeft indruk gemaakt. Kan je zoiets dan zomaar doen?

Thema Suriname

We gaan een tijdje werken met het thema 'Suriname'. Boas is er geboren en tante Lenny loopt er nu stage. Wat leuk en wat een herinneringen voor ons! We hebben een themakastje gemaakt, waar we telkens leuk materiaal in zetten. Een atlas, kookboek, reisgids, landkaart... Nu ziet dat er zo uit:



Hier vond ik een heel thema online. Handig. Ik maakte onder andere dit en legde het voor het grijpen in het kastje. Het lag er niet lang.




Ook gaan we nog een aftelkalender maken, misschien wel heel handig met behulp van Pinkelotje. In het kastje liggen ook rijgkaarten van tropische dieren, die ik hier vond. Dat viel wel in de smaak, aangezien mama zich ook weleens uitleeft met wol nu ze aan het haken is geslagen. Lang leve het lamineerapparaat. Gelukkig heeft Action de hoesjes weer voor een prikkie.
Bij de bieb vonden we Het goud van Suriname van Arend van Dam. En zo hoop ik het kastje nog even verder uit te breiden.

Vive la France (3)

Toen werd het tijd om weer wat noordelijker te gaan. Bent u weleens in Champagnestad Épernay, of in het Nederlands Épernay geweest? Wij laatst nog. Bijzonder hoor, een hele stad met champagne onder de werkelijke stad. Niet dat we daar nu zoveel van hebben gezien, maar het idee was duidelijk. Een treintje voerde ons langs de mooie plekken.

We hebben ook nog gezwommen en lekker in een stadsparkje gespeeld.

Aan het einde van de dag besloten we aan de terugreis te beginnen. Nog een laatste blik op de wijndruiven van Épernay en we gingen.

We kwamen onderweg het Ardennerzwijn nog tegen. Hij schijnt Woinic te heten en de grootste in zijn soort te zijn.

Jos vond de motor een beetje raar klinken en we besloten vroeg in de avond een slaapplek te zoeken. Dat lukte en we maakten er nog even een gezellig avondje van. Spelen en zingen in de ondergaande zon. Alsof je aanvoelt wat voor dag er gaat komen.

De volgende ochtend deed de motor wel erg schokkerig en kwam er nogal wat rook uit de uitlaat. Daar durfden we geen 350 kilometer meer mee te rijden. In het dorpje waar we stonden gevraagd naar een garage, die aan de overkant bleek te zitten. Over Gods timing blijf ik me verwonderen. Daar waren ze wel bereid om even te kijken. Waarschijnlijk 1 van de 'injecteurs' die kapot was, maar de garage had geen Mitsubishi-onderdelen. Toen onze verzekering maar gebeld en toen begon het lange wachten van die dag. Wel fantastisch overigens, zo'n verzekering die voor je aan het uitzoeken en bellen gaat! Carburateur, bougie en trottoir, daar redden we ons nog wel mee, maar hoe zeg je bergingswagen in het Frans?

De kinderen vonden het wel stoer, in zo'n grote vrachtwagen. Die hebben de dag van hun leven gehad. In de vrachtwagen, met de taxi, in een hotel.... Inmiddels weer veilig thuis dankzij lieve vrienden, die direct aan het regelen en rijden gingen om ons thuis te krijgen. Zo leer je in de nood je vrienden kennen en dat was dan weer wel erg mooi!

Vive la France (2)

Het tweede plekje wat we op het oog hadden was dit:

We stonden later wel netjes recht in de rij, hoor, dit was niet om bewust dwars te liggen, maar even om verzekerd te zijn van de plek die leeg zou komen. We trokken geloof ik wel wat bekijks: vijf personen in een bejaarde camper tussen de kolossale bussen met twee bejaarde vutters. (Het is maar net aan welke bejaarde reisgenoot je je voorkeur geeft.) Maar daar aan het Lac du Der was het goed toeven, en weer naar Wikipedia voor de Nederlandse info .
Vliegeren, fietsen, glijden, varen, zwemmen, vissen, voor de honderdste keer picknicken, winkeltje spelen, ... Wat kon er niet?

Gewoon lekker knuffelen ...

...en mooie dieren zien.

Vive la France

Jos had nog twee weken vakantie. En wat doe je dan als je een camper voor de deur hebt staan? Juist. We hadden hem al flink ingewijd, dus heel ver wilden we niet gaan. Gewoon low budget in Nederland. Maar dat low budget en Nederland bleek niet zo'n handige combi, tenzij je je hele vriendenkring langsrijdt en op het oprit kampeert. We vonden een hele fijne lijst met 'campings municipaux' in Frankrijk en ontdekten dat deze gemeentecampings een stuk goedkoper zijn dan de meeste commerciële campings. We besloten er een tank diesel tegenaan te gooien en naar het noorden van Frankrijk te rijden. Aangezien het daar ook droog en 20+ graden zou zijn, was die keuze niet moeilijk. En zo stonden we de eerste avond op een camping aan de rivier in de stad Metz.

De volgende dag reden we naar Ligny en Barrois, of voor de Nederlandssprekenden onder ons: Ligny en Barrois. We vonden daar de camping, maar ontdekten dat er ook een camperplaats was waar je gratis mocht staan. We ontmoetten er wat andere camperaars en kwamen erachter dat ze allemaal wel een variant van dit boek bij zich hadden. Wat blijkt nu: Frankrijk bulkt van de gratis camperplekken. We hadden er tijdens ons vorige verblijf in Frankrijk per ongeluk al een gevonden in Becanson, met keurig een servicepaal waar je water en elektriciteit kon tappen (meestal wel tegen betaling) en je afvalwater en toiletje kon lozen. We hebben die campings municipaux dus toch maar even laten zitten en hebben wat camperplekken bezocht.
In Ligny en Barrois zat deze aan een haventje. Hier wat plaatjes (het zijn er weer veel te veel, maar ach, ze vertellen zo'n hoop):

Ik doe het maar weer even in etappes, per standplaats, anders wordt het zo'n enorm bericht. Maar ik verklap vast dat onze volgende plek aan een meer was.